Majolica mosterdpot
Bolle mosterdpot van witbakkend majolica aardewerk met tin/loodglazuur. De mosterdpot heeft een vloeiende overgang naar de lensbodem, een nauwe hals met rechte rand, een opgebold standvlak en een verticaal hoekig oor op de buik. Het witte potje is gedecoreerd in een blauwe kleur. De afbeelding bestaat uit gestileerde bloemen en een pauw in panelen. Het baksel is of een halfproduct of het glazuur is bijna verdwenen. Inwendig heeft het bruine aanslag. Type m-mos-3. De mosterdpot is opgegraven op de algemene begraafplaats aan het Dijkwater in Zierikzee.
Geldkist van de Slavenkas
De geldkist was bij de Slavenkas van Zierikzee in gebruik in de 18e eeuw. De Slavenkas werd ca. 1735 opgericht door reders en stadsbestuurders, nadat Barbarijse kapers Zierikzeese schepen kaapten en de bemanning gevangen hielden. Vanaf toen stortten alle schippers, stuurlui en matrozen, die vanuit de Zierikzeese haven vertrokken, een bedrag in de Slavenkas. De ingelegde premies werden in de kist bewaard en daarmee konden de gevangenen vrij gekocht worden. De Slavenkas bestaat nog steeds. Het fonds wordt tegenwoordig ingezet voor culturele doeleinden.
Wandtegel met landschap
Wandtegel, wit met blauw monochroom decor voorstellend een landschap met hoekmotief spin. De tegel is afkomstig uit het pand Korte Groendal 10 te Zierikzee (1964).
Olieverfschilderij Zierikzee vanaf de Oosterschelde
Diptiek, voorstellende een gezicht op de ‘Keeten’, een gedeelte van de vaarweg van de Oosterschelde naar de Grevelingen. Op de achtergrond is het gehavende silhouet van de stad Zierikzee te zien. Op de plaats van de Sint Lievensmonsterkerk gaapt een gat: zeven jaar eerder was de kerk verbrand. De toren staat er nog. Op het schilderij zijn minstens vijftien schepen geschilderd, waaronder acht poonschuiten en hoogaarzen. Op het linkerpaneel is, links op de voorgrond, prominent een paviljoenpoon afgebeeld. Opvallend tussen alle zeilschepen is de radarstoomboot ‘Prinses Marianne’, een van de modernste schepen van die tijd. Het dek staat vol passagiers. Tussen 1825 en 1832 onderhield deze stoomboot een tweedaagse veerdienst tussen Rotterdam en Middelburg. Het schip voer bijna twee keer zo snel als een traditioneel beurtschip. Met de ‘Prinses Marianne’ duurde de reis tussen de twee steden slechts negen uur. Op het rechterdeel staat een beurtschip, een poon, centraal. Het is geladen met zakken. Aan weerszijden varen twee kleine hoogaarzen met spriettuig. Links vaart een groot statenjacht, geladen met een hoge deklast met rietschoven en voorzien van anderhalf masttuig met grootzeil en bezaan. Op de achtergrond zijn drie gaffelkanonneerboten te zien met de marinevlag in top.
Bolle kan
Bolle kan van roodbakkend aardewerk met loodglazuur. De kan heeft een afgeronde buikknik, een uitstaande hals, een driehoekig verdikte rand met lip aan de binnenzijde en een schenklip tegenover een verticaal worstoor. De standring is geknepen. In het baksel zit veel verontreiniging, het loodglazuur is uitwendig spaarzaam aangebracht. Lokaal of regionaal product. Type r-kan-121. De kan is in 1939 gevonden in één van de welputten op het terrein van het te bouwen rusthuis Ons Huis aan ’t Vrije in Zierikzee.
